Wat is Narratief Coachen?

Hoe herschrijf je het verhaal van je leven?

Wat is dat eigenlijk ‘narratief coachen’? Deze vraag bereikt ons regelmatig.

‘Coachen met het levensverhaal’, is dan meestal het snelle antwoord. Maar dat is natuurlijk maar een beperkt antwoord. Want hoe dan? En met welk doel?

Om de held in je eigen verhaal te worden en jezelf als scriptschrijver van je eigen levensscript te zien is het van belang de verhalen die je met je meedraagt, buiten jezelf te plaatsen en ze te leren zien als materiaal waar je mee kunt spelen. Materiaal waar je in kunt schuiven, dat je kunt omvormen en waarin je andere accenten  kunt aanbrengen. Leren waarnemen vanuit een ander perspectief, daar gaat het om. Dat helpt om los te komen van bekende fixaties en identificaties, waardoor je je verhaal  kunt herschrijven. Een boeiend proces waarmee er een nieuw licht kan gaan schijnen op de verhalen die je al heel lang met je meedraagt (en die soms niet meer zo behulpzaam zijn).

Deze tekst van Heather Plett geeft mooi weer wat dit proces inhoudt.

heather_plett
– Heather Plett

“Stel je voor dat je een pelgrim bent op een lange reis, dat je verhalen verzamelt en ze als stenen in je rugzak stopt. Soms haal je een paar verhalen uit je rugzak, stof je ze af en deel je ze met medereizigers. Soms houd je ze voor jezelf, bang dat andere reizigers ze lelijk of onsmakelijk vinden of omdat je je ervoor schaamt. Soms houd je ze in je handen en kneed je ze zodat ze een nieuwe vorm krijgen en beter passen bij de andere verhalen uit je rugzak.

De verhalen in jouw rugzak lijken niet op die in de rugzak van andere reizigers. Ze zijn gevormd door jouw reis, door de manier waarop jij ze hebt gebruikt om jezelf te definiëren, en door jouw veronderstellingen over hoe andere mensen je verhalen beoordelen.

Stel je nu voor dat je wordt uitgenodigd door een vriendelijke en ondersteunende medereiziger om op een comfortabele bank in het park te gaan zitten tijdens jouw reis. Je nieuwe metgezel nodigt je uit om je rugzak te openen en belooft dat hij vriendelijk zal zijn voor de verhalen die erin zitten.

Je bent in het begin een beetje terughoudend, maar de verhalen worden zwaar en je wilt heel graag een tijdje vrij van gewicht zijn. Je rugzak heeft de laatste kilometers niet zo lekker om je schouders gehangen en je vraagt ​​je af of het misschien een goed idee is om de tijd te nemen de zaken die pijnlijk in je rug drukken, opnieuw te ordenen.

Je metgezel zorgt ervoor dat je je comfortabel en veilig voelt, en het duurt niet lang voordat je merkt dat je hem kunt vertrouwen. Uiteindelijk ga je zitten en haal je een paar keer diep adem. Je metgezel wacht geduldig.

Langzaam haal je een verhaal tevoorschijn en houd het teder in je hand, waarbij je opkijkt om te zien welke reactie het zal uitlokken. Verrassend heeft je metgezel geen oordeel in zijn ogen terwijl hij naar je verhaal kijkt. Hij stelt je er gewoon vriendelijke en stimulerende vragen over, helpt je het te definiëren en het door nieuwe ogen te bekijken.

Al snel haal je meer verhalen uit je tas en leg je ze op de bank. Je metgezel zegt niet veel, maar hij stelt precies de juiste vragen zodat je weet welke verhalen belangrijk zijn voor dit gesprek. Hij helpt je de patronen te zien ​​terwijl je de verhalen op een rijtje zet. Soms, wanneer je een verhaal verschuift en in lijn brengt met een ander verhaal, krijgt het een geheel nieuwe vorm. Soms wordt een verhaal steeds belangrijker als je het uit je rugzak haalt en het blootstelt aan het zonlicht.

Door de vragen van je medereiziger begin je nieuwe dingen in je verhalen te zien. Dingen die je nog nooit eerder hebt gezien. Er verschijnen nieuwe kleuren en prachtige patronen. Het licht raakt hen anders, en sommige die eruitzagen als brokken zwarte kool tonen nu de diamanten die erin verstopt zaten. Je ziet hoe ze in elkaar passen, en soms kun je zelfs zweren dat je ze ziet dansen. Je nieuwe verhalen bieden nieuwe mogelijkheden om verder te gaan op je reis. Ze helpen je jezelf op een nieuwe manier te bekijken en te definiëren die goed en waarachtig aanvoelt.

Wanneer het gesprek ten einde loopt, stop je je nieuwgevormde verhalen terug in je rugzak. Je zet je schrap voor het gewicht terwijl je je rugzak weer omhang. Maar het voelt nu een stuk lichter en je rugzak past nu op een veel natuurlijkere manier om je schouders, voelt niet meer als die zware last die je op de bank legde toen je ging zitten. Je kijkt naar het terein dat voor je ligt, en hoewel de moeilijke stukken niet verdwenen zijn, zie je er een duidelijker pad. En je rugzak voelt eerder als gereedschap voor je reis dan als een last die je moet dragen. Je voelt en weet intuïtief dat je stappen op het pad nu zekerder en moediger gaan aanvoelen.

Die metgezel op je reis is je narratieve coach. Hij of zij is getraind om te helpen je verhalen te onderzoeken, indien nodig opnieuw vorm te geven en de verhalen te gebruiken die je helpen om de volgende stap in je reis met meer vertrouwen te aanvaarden.”

Lees meer over de cursus Narratief Coachen

  – Bijdrage van Bert Heesakkers –

Plaats een reactie