Smoesjes over Storytelling

door Henk Hofman

In de Volkskrantbijlage V zomer #4 van zaterdag 2 augustus stond een verontrustend stuk over Ester Bal, de gewezen perschef bij de voetbalclub Vitesse. Niet zozeer verontrustend als het gaat om hoe er met haar is omgesprongen, want zo te lezen is zij iemand die haar weg wel vindt en zeker in staat is tegenslagen te overwinnen. Maar met name verontrustend vanwege de manier waarop Storytelling wordt gedefinieerd.
’Als er iets niet klopte dan diende de persvrouw een verhaal te verzinnen.’

 

vitesse
Storytelling is hier synoniem voor een verhaal(tje) verzinnen, voor een trucje en staat hier gelijk aan onverbloemd leugens verspreiden. Het wordt hier ingezet om ’iets in de maag te spitsen’, ’een smoes te verzinnen’, ’de waarheid te verdraaien, ’een plannetje te beramen’, kortom om een fraai verpakte leugen te verspreiden met als doel mensen iets op de mouw te spelden.Pijnlijk. Natuurlijk weet ik dat door pers en media vaker valse verhaaltjes worden verspreid en halve waarheden worden voorgeschoteld, maar vooral pijnlijk omdat de term Storytelling op deze manier nogal besmet raakt.

Storytelling gaat – als het goed is – om authenticiteit, inspiratie, verbinding en menselijke waarden. Storytelling zou een waarachtig verhaal moeten opleveren waarbij het gaat over verlangen, moed, écht ergens voor gaan, over offers brengen, over problemen overwinnen en draken verslaan, over dilemma’s onder ogen zien en je doel voor ogen houden. Kortom: het verhaal van de held, waar wij ons op wezenlijk niveau allemaal mee kunnen verbinden.

Maar eens te meer is duidelijk dat alles van waarde weerloos is; het woord storytelling kan zich niet verdedigen. Laten wij, die ons dagelijks met Storytelling bezig houden, ons best doen de waarde ervan hoog te houden. Laten we het onderscheidingsvermogen ontwikkelen om smoesjes van waarachtige verhalen te onderscheiden. Laten we op zoek gaan naar het betere verhaal, ook als dat verzonnen wordt.