Kudde

– door Anne Mara Sillevis Smitt

Vorig jaar augustus, prachtige zomeravond op de Sallandse Heuvelrug. Ik ga naar Kudde, een voorstelling in de natuur met een kudde schapen. De voorstelling begint als de zon al aan het ondergaan is. De heide is nog lichtpaars na het bloeien en de zon probeert nog wat door wolken heen te komen. De lucht is vol met wolken en licht, en kleurt her en der oranje en roze. We lopen met een koptelefoon op en worden meegenomen in de wereld van de kudde. We kijken uit over de heide en ik ben in vervoering over wat ik zie en soms in tweestrijd om me los te maken van de koptelefoon en gewoon te kijken en ervaren. Me los te maken van de kudde.

Daar komt de herder aan met zijn kudde, de schapen bij elkaar in prachtig licht. Ze horen bij dit landschap en ze horen bij elkaar. Ook wij zijn een kudde, lopen allen met een koptelefoon en volgen de instructies die daarop gegeven worden. We worden meegenomen in het verhaal van de kudde en wat het betekent om onderdeel te zijn van de kudde. Ben jij onderdeel van de kudde? Kan je je losmaken van de kudde? Wat gebeurt er als je je losmaakt van de kudde?

Ik heb m’n leven lang moeite gehad met een kudde, maakte nooit onderdeel uit van vriendenclubjes en voelde me meestal niet erg senang in een groep. Alsof mijn wezen dan verdween en ik onderdeel werd van iets waar ik geen zeggenschap meer over had.

Nu bijna een jaar later ontvang ik een heel klein kaartje van Kudde, een kaartje dat ik mezelf vorig jaar toestuurde, maar waarvan ik nu straal vergeten ben dat ik het toen stuurde.
Dit is wat er staat op de ene kant:

Loskomen van de kudde.
Je verlangen in de ogen durven kijken,
je angst overwinnen en erop vertrouwen
dat waar je reis ook eindigt,
het je altijd dichter bij je hart brengt.

 

 

 

 

 

 

En dan op de andere kant mijn opgeschreven verlangen erbij: een zuiver mens te zijn

 

 

 

 

 

 

Dit kaartje dat ik naar mezelf heb opgestuurd, valt op een bijzonder moment in mijn brievenbus.

Begin dit jaar begon ik bij de Storytelling Academy aan de leerlang tot Chief Storyteller. Ik voelde het verlangen om meer met verhalen te doen, omdat verhalen me diep hebben geraakt al van kinds af aan. Ik leefde als kind op in de verhalen met een zuivere boodschap en kon me laven aan de waarheid en wijsheid die erin besloten lag. Vooral de verhalen die goed afliepen vond ik fijn, het gaf me het vertrouwen dat linksom of rechtsom het zuivere zou zegevieren.

Deze maanden probeer ik met hulp van de Storytelling Academy door te dringen tot de essentie van verhalen, van wat ik denk dat verhalen kunnen betekenen en hoe ik verhalen wil inzetten. Daarbij kom ik ook uit bij mijn eigen verlangens en kwetsbaarheid. Ik realiseerde me opnieuw dat ik nog steeds zoek naar zuiverheid en dat mijn eigen zuiverheid hierin leidend moet zijn. Dat voelt als een oneindig en persoonlijk proces, waarin ik steeds weer andere stukjes van de diamant te zien krijg. En gelukkig kan ik steeds niet anders dan tot de conclusie komen: een goed verhaal is voor mij een zuiver verhaal. Dat is ook waar de Storytelling Academy voor staat.

En zo ben ik ineens toch onderdeel geworden van een nieuwe kudde: namelijk die van Storytellers!

 

 

 

 

 

Anne Mara Sillevis Smitt is projectleider IVN Natuureducatie en volgt de leergang Chief Storyteller.

 

2 gedachten over “Kudde”

Plaats een reactie