Storytelling (en solliciteren) als professie

doo Ignace de Haes
Afgelopen najaar heeft er een artikel in het NRC over mijn werk gestaan met als titel: ‘Baan nodig, vertel eens een verhaal’. 
Nu zou ik dat anders zeggen: ‘Zoek je professie, laat je je inspireren door je eigen verhaal’. Tot deze inzichten ben ik gekomen door de tweedaagse die ik samen met de Benedictijnse monnik Thomas Quartier heb gegeven in de Willibrordabdij in Doetinchem onder de noemer: ‘Op verhaal komen. Een combinatie van Spiritualiteit en Storytelling.
Zie verslag

Read moreStorytelling (en solliciteren) als professie

The Journey – een gedicht

De reis

Op een dag wist je uiteindelijk
wat je te doen stond en je begon eraan, al bleven de stemmen rondom je
hun slechte raad toeroepen
al begon het hele huis
te daveren
en voelde je het oude trekken
aan je enkels.
“Herstel mijn leven!”
riep elke stem.
Maar je stopte niet.
Je wist wat je te doen stond,
al peuterde de wind
met z’n stijve vingers
aan de fundamenten zelf,
al was de melancholie
angstaanjagend.
Het was al laat
genoeg, en een wilde nacht,
met een weg vol gevallen
takken en stenen.
Maar beetje bij beetje,
wanneer je de stemmen achterliet, begonnen de sterren te branden
door de wolkenslierten heen,
en er was een nieuwe stem
die je langzaamaan
herkende als die van jezelf,
die je gezelschap hield
terwijl je dieper en dieper
de wereld intrad,
vastbesloten te doen
het enige dat je kon doen
vastbesloten om te redden
het enige leven dat je kon redden.

© Mary Oliver © Nederlandse vertaling: Johan-Lou Verwimp

 

Johan-Lou Verwimp komt helemaal uit België voor de Storytelling Academy en volgt de module Storywriting. Hij maakte ons attent op dit mooie gedicht van Mary Oliver, waar hij zelf een prachtige vertaling van maakte. Een treffende vertolking van wat ‘The Call’ met je kan doen…

Johan-Lou is verteller en copywriter. Kijk op de site van Johan-Lou voor meer informatie.

Ik ga op reis en ik neem mee deel 2…

door Henk Hofman

In een mooi artikel in de NRC van 5 september 2015 beveelt Robbert Dijkgraaf bij het begin van het academisch jaar de studenten aan vier dingen mee te nemen op reis: een kompas, een stemvork, een loep en een dobbelsteen.

Ik werd blij van het artikel omdat ik al vaak tegen mezelf en anderen, Rutger Kopland citerend, zeg:

Onze kaarten hebben we achtergelaten,
ergens, niet boos, niet weemoedig:
ze vertelden ons wat we al wisten,
waar we vandaan kwamen.
Niet waar we waren.

Ik merk al jaren in mijn persoonlijk leven en werken dat de kaarten verouderd zijn geraakt, het vangnet van regels en procedures, geboden en verboden niet meer voldoet. Dijkgraaf adviseert de jonge student zelfs helemaal geen kaart mee te nemen, omdat ze door anderen zijn gemaakt. Hij raadt aan de bovengenoemde zaken mee te nemen.
Graag wil ik van zijn advies gebruik maken om ze toe te voegen aan de persoonlijke standaarduitrusting van een Chief Storytelling. Ik licht ze toe en maak af en toe gebruik van hij schrijft.

Read moreIk ga op reis en ik neem mee deel 2…

Een kerstverhaal door Geke van der Werff

door Geke van der Werff
Het is nog donker wanneer Pavel Ivanowitch de slee klaarmaakt, de paarden voert, een extra zak haver op de slee bindt. Het is koud, bitter koud. Hij legt een vacht in de slee en een rendierhuid op de bok. Binnen zorgt Anna Alexandrova voor de kleintjes, ze worden gevoed, warm aangekleed, ze legt ze samen in de mand en dekt ze toe met een schapenvacht. Alleen hun neusjes zijn nog zichtbaar.
Vandaag maken ze de jaarlijkse tocht naar het dorp waar zij beiden geboren zijn om de zonnewende te vieren. Morgen keert de zon en vieren ze dat het licht terugkomt en er een einde komt aan de lange, koude winter.

Read moreEen kerstverhaal door Geke van der Werff

De reis van de held in de serie Stranger Things

door Jan Kloeze

‘Did you guys ever read Stephen King?’ zegt de zus van een psychisch ernstig gestoorde vrouw met een minzaam glimlachje tegen de sheriff en de labiele moeder die samen op zoek zijn naar haar verdwenen zoontje Will.

Het is een prachtig moment in de Netflix-serie Stranger Things, vol zelfspot. Niet van de zus, maar van de scenarioschrijvers. De hele serie draagt namelijk de handtekening van Stephen King, de meesterverteller, zonder dat hij een letter aan het script heeft bijgedragen. Ook is het verhaal niet gebaseerd op een van zijn boeken. Toch zitten alle King-elementen erin.

 

Read moreDe reis van de held in de serie Stranger Things

Presenteren: stap in de rol van de mentor

door Mieke Bouma

Stel… je krijgt het podium. Er is een groep mensen die naar jou komt luisteren. Je bent gevraagd iets te komen vertellen over je dienst of je product, of over jezelf. Er zijn misschien aankondigingen rondgegaan op social media, er zijn affiches gedrukt met jouw naam en foto. Voordat je het podium opgaat, heb je een zendertje gekregen, de techniek is getest Iemand van de organisatie kondigt je aan, het publiek applaudisseert en daar sta je dan. Misschien wat zenuwachtig, maar je bent wel de belangrijkste figuur op dat moment in de zaal en je denkt: kijk, mij eens op dit podium. Ik ben een held!
Maar wacht even… Is dat wel zo?
Natuurlijk is het stoer en dapper dat je daar staat, maar die heldenrol is helaas niet voor jou weggelegd. Ik zal dit uitleggen.

Read morePresenteren: stap in de rol van de mentor

De zin van storytelling

door Ignace de Haes

Ignace de Haes is onlangs afgestudeerd als Chief Storytelling met de thesis ‘De zin van storytelling: ”Is het zo simpel dat een bewust gekozen woordvolgorde mijn leven zin kan geven?”’.

Hieronder volgt de eerste pagina van zijn thesis. Als je zijn hele thesis wilt lezen, kun je contact opnemen met I.deHaes@ftr.ru.nl

De zin van storytelling begint met een verhaal

Sisyphus riep de toorn der Goden over zich uit. Wat is er gebeurd? Hij is er tussen uitgeknepen zonder zijn vrouw te waarschuwen en aan de noodzakelijke rituelen te voldoen. Hij wilde de rivier de Styx oversteken om zich in het dodenrijk te vervoegen, maar werd tegengehouden door Hermes, de boodschapper van de Goden.
“Ga jij maar terug naar de levenden, neem goed afscheid van je vrouw, laat de dodenrituelen volbrengen en kom dan terug”, zei Hermes namens de Goden. Sisyphus ging terug, maar vond het leven op aarde zo leuk, dat hij er niet aan dacht om contact op te nemen met zijn vrouw.
De Goden kwamen bij elkaar en verzonnen een zware straf voor hem. Griekse Goden zijn heel creatief in het bedenken van straffen. Het moest een volstrekt absurde en zinloze straf worden en ze waren blij met wat ze verzonnen hadden. Er lag een grote steen klaar aan de voet van de berg en Sysiphus moest die steen naar de top van de berg duwen en na lang zwoegen met de top in zicht, viel de steen weer naar beneden. En dit proces herhaalde zich telkens opnieuw. Tot in de eeuwigheid.

Read moreDe zin van storytelling

De werkelijkheid is slechts een verhaal

Mythisch thema in de film Room

-door Mieke Bouma

Een paar weken geleden zag ik de Canadees-Ierse film ‘Room’ waarin het aangrijpende verhaal wordt verteld van een vijfjarig jongetje – Jack – dat zijn beeld over de werkelijkheid moet bijstellen als hij uit de beklemmende ruimte, waar hij al sinds zijn geboorte met zijn moeder gevangen zit, weet te ontsnappen. Een ogenschijnlijk simpel verhaal, maar met mythische proporties; een film die nog weken nazinderde.

Het verhaal

Jack woont met zijn moeder in een schuur met alleen een dakraam. Zijn moeder is ooit ontvoerd en wordt sindsdien vastgehouden door ‘Old Nick’.  Jack kan maar beter geen vragen stellen over Old Nick, de man die hen af en toe bezoekt, boodschappen brengt en Jack verdwijnt in de kast als Old Nick bij zijn moeder in bed kruipt en dingen met haar doet die ze verschrikkelijk vindt.

Read moreDe werkelijkheid is slechts een verhaal

“Leven betekent beginnen”

door Mieke Bouma

… dus laten we beginnen met het vertellen van ons verhaal

We leven in barbaarse tijden, met vreemde en onvoorspelbare ontwikkelingen. Sommige mensen worden er bang van, anderen zeggen dat je je geen zorgen moet maken, dat we in de overgang zitten naar een nieuwe tijd en dat dat nu juist de crisis veroorzaakt. We moeten afscheid nemen van het oude en het nieuwe is niet gevonden. Maar waar zijn we eigenlijk naar toe op weg?

Ik las laatst: veranderen zonder beginsel kan niet. En zo is het. Maar onze eigen premier, de baas van ons land, die ons door de duisternis een weg zou moeten wijzen, heeft geen beginsel, geen visie en daarmee ook geen moreel gezag. ‘Een visie staat alleen maar als een olifant in de weg’, zei hij een tijdje geleden tijdens zijn H.J. Schoo-lezing.

Read more“Leven betekent beginnen”