Sam Gewissies en het Uitzendbureau van de Toekomst

door Wietske Glandorf

Het was een mooi beeld, zondag 22 maart in Tegenlicht. Een intelligente, veelzijdige, creatieve dame werd voorgesteld als werker van de toekomst. Door het tweede machinetijdperk verdwijnt straks 50 % van al onze banen wereldwijd.
En dat geeft mogelijkheden! We kunnen bijvoorbeeld allemaal minder werken. En onze vrijkomende tijd besteden aan onze gezinnen en omgeving.
Meer doen aan onze hobby’s, sporten, filosofie, muziek, mindfull leven, whatever.
En als intelligent, veelzijdig en creatief mens ons werk bij elkaar scharrelen in die radicaal andere wereld. Niet door op een baan te solliciteren maar door onze talenten op verschillende plekken in te zetten.

Deze toekomst staat mij wel aan. Bij het Uitzendbureau van de Toekomst zie ik wel mogelijkheden als futuristisch storyteller. Want ook in 2035 is er een toekomst waar we naar toe verhalen. En anders iets anders wat bij mij past.

Maar licht bestaat niet zonder donker. In verhaaltermen sleept deze tweede golf van automatisering ons mee op een reis die invloed gaat hebben op de levens van ons allemaal. Voor we de eindbestemming bereiken hebben we nog een eind te gaan. Aan mij dringt het beeld van Frodo zich op. De held uit mijn favoriete verhaal “In de Ban van de Ring”, die geroepen was de Ring te vernietigen in het vuur van de Doemberg. Tijdens de lange reis naar Mordor raakte hij ernstig verzwakt. Zijn geest werd zwakker, hij vervaagde, werd gedragen. Uiteindelijk lukte het hem zijn queeste te vervullen. Hobbits zijn uitzonderlijk taai, dat hielp. Maar zonder het gezelschap van Sam Gewissies was het hem niet gelukt de ring te vernietigen. Zijn trouwe, door en door goedaardige vriend en toeverlaat, die hem gedurende de hele reis liefdevol heeft verzorgd en ondersteund.

Zijn wij – en onze kinderen – eigenlijk allemaal goed uitgerust voor de reis naar de toekomst? Wat als je niet voldoende creatief, veelzijdig en flexibel kunt zijn? Stel, je bent autistisch, je hebt structuur nodig of hebt nu al een “afstand tot de arbeidsmarkt”. Hoeveel moeders zijn er niet die dit soort kinderen met liefde vergezellen tot de rollator ze de berg niet meer op helpt? En dan is mijn wens dat in dat Uitzendbureau van de Toekomst ook heel veel Sam Gewissies te vinden zijn. Zodat we iedereen die berg op kunnen helpen en opvangen bij een eventuele val naar beneden.

Wietske Glandorf volgt de leergang tot Chief Storyteller. Met haar bedrijf ‘Verhaalkracht’ gebruikt ze de kracht van het verhaal om duurzame organisaties en ZZP-ers vooruit te helpen.

Wubbo Ockels en zijn rode pil

Hoe 7 miljard rode pillen de wereld kunnen redden

– door Wietske Glandorf

Wubbo Ockels zweefde rond de aarde toen hij het zag. Die prachtige planeet, met die enorme continenten en nog grotere watervlakten. Hangend in een onmetelijke ruimte met eromheen het dunne schilletje atmosfeer, dat een wonder tot stand had laten komen. Ontelbare soorten leven vanuit de diepste diepten van de oceaan tot aan de hoogste pieken van het hoogste gebergte.
Naast de verwondering over de schoonheid kwam ook een diep besef van de kwetsbaarheid van de wereld waar wij in leven.
Tot zijn dood heeft hij er voor gevochten om zijn besef te delen en vooral ook, om zo veel mogelijk mensen in actie te krijgen om de aarde te beschermen. De rode pil was geslikt en de held ging er voor. Net zoals Neo, die in The Matrix wordt uitgedaagd de waarheid te leren kennen door het slikken van de rode pil in plaats van de blauwe. En zich vervolgens losmaakte uit een web van illusies.

Vorige week bevond ik me in het gezelschap van een groep dames van 65 jaar en ouder. Eén van de dames verzuchtte dat ze zich zorgen maakte om de toekomst. Niet voor haarzelf, maar voor haar kinderen en kleinkinderen. Voor hen had ze het idee dat het er niet beter op zou worden. Ze verwachtte in ieder geval een voedseltekort, milieuvervuiling en een stijgende zeespiegel. De rest van de groep sloot zich hier volmondig bij aan.

Ik realiseerde me dat de meeste mensen die ik ken ergens wel het besef hebben dat de manier waarop wij omgaan met onze planeet tamelijk desastreus is. En dat we met elkaar het natuurlijke evenwicht, zoals dat in 4,6 miljard jaar ontstaan is, in krap twee eeuwen onderuit hebben weten te krijgen. En grotendeels blijft het daar ook bij.
Waarom?

Het antwoord ligt voor de hand. Het probleem lijkt te groot om te worden opgelost. In verhaaltermen gesproken: welke held is sterk genoeg om het op te nemen tegen zo’n groot probleem? Wat heeft het voor nut om een druppel op de gloeiende plaat te laten vallen? En dus doen we alsof het niet zo is. We leven ons leven, plannen onze toekomst, rijden onze prinsjes en prinsesjes met de auto naar de sportclub omdat het regent en eten van alles met onleesbare etiketjes. En ondertussen kiezen we ervoor om niet te zien dat het natuurlijke evenwicht waar we afhankelijk van zijn, niet meer zo in evenwicht is. Omdat we er toch niet zo veel aan kunnen doen. De blauwe pil is geslikt en we leven in een illusie.

Maar wat als we Wubbo volgen en die rode pil slikken? En allemaal het zwaard oppakken om de door onszelf gecreëerde draak te verslaan? Gewoon, bij ons thuis, op ons werk? Daar, waar je er zelf iets aan kunt doen? Dat zijn dan uiteindelijk wel 7 miljard helden. Is het probleem dan nog steeds te groot om te worden opgelost?

Om bij The Matrix te blijven: “I am beginning to believe”.

Wietske Glandorf volgt de leergang tot Chief Storyteller. Met haar bedrijf ‘Verhaalkracht’ gebruikt ze de kracht van het verhaal om duurzame organisaties en ZZP-ers vooruit te helpen.