Vertelpodia ‘waar gebeurd’

door Petra Muns en Edith de Wit

Beste Storytellers,

Wil jij je ontwikkelen als verhalenverteller en podiumervaring opdoen, dan is dit je kans!

Wij, Petra Muns en Edith de Wit, Storytelling Chiefs van de Storytelling Academy zijn actief in het organiseren van vertelpodia voor echt gebeurde verhalen, te weten Echt Gebeurd in de Bilt en Waargebeurd in Amersfoort.

Deze podia bieden je de ruimte om jezelf te bekwamen in het vertellen van je eigen waargebeurde verhaal. Je vertelt een verhaal in 7 minuten, er zijn 6 vertellers in totaal en eromheen is live muziek. Er is ruimte voor rijpe en groene vertellers, we streven naar een mooie mix. Een aantal storytellers van de Academy zijn je voorgegaan en hebben ervan genoten, wat een mooie talenten en authenticiteit!

Read more

Jos van Oord en zijn verhalen

Gesprek over betekenis van verhalen voor het vinden van je talenten en je bestemming

door Petra Muns

Jos hoor ik spreken tijdens de Better2Gether dag in Amersfoort, een inspirerende dag met als doel professionals en ondernemers te helpen een levensplan te bouwen. Jos vertelt het verhaal van de bruiloft van Kana. Hij vertelt geweldig met als bron de Bijbel. Jos is theoloog. Het unieke aan zijn verhaal is voor mij dat de context van moraliteit ontbreekt, die vaak is gekoppeld aan religieuze verhalen.

Nu wordt de schoonheid en wijsheid erin belicht en dat raakt mij. Ik herken het verhaal over de bruiloft van vroeger van de zondagsschool, maar hoor nu pas wat een rijk verhaal het is. Ik wil van Jos weten hoe hij denkt dat verhalen mensen helpen in hun loopbaan en maak een afspraak met hem. Ik ontmoet hem bij Corazon in Amersfoort, een fijne plek. Jos zit al aan een tafeltje, gezond bruin ogend, lichte kleding dragend en met een warme uitstraling.

We zijn verhalen
Ik vraag Jos hoe hij zijn verhalen ziet in deze wereld. Hij zegt: “Ik kan niet zonder verhalen. Vroeger lagen de verhalen op straat en werden ze bewaard in kerken. Maar nu verdwijnt het religieus erfgoed. Elke week worden er kerken afgebroken. Ik hoop dat er plekken blijven waar de verhalen gekoesterd worden en anders hoop ik dat ze worden meegedragen in de harten van mensen.” Jos wil graag de nieuwe religieuze mens bereiken. Mensen zeggen tegen Jos: “Als ik het verhaal van de bruiloft van Kana eerder zo had gehoord als jij het vertelt dan…”. Jos slaat de brug en het wordt jouw eigen verhaal. Hij doet dat bijvoorbeeld door dit soort frasen: “Op de derde dag van het bruiloftsfeest is er geen wijn meer, dat wil zeggen er is geen hoop, geen toekomst meer. Uiteindelijk wordt het water, wijn, maar eerst is er chaos. Vanuit chaos komt schepping. Aan de passie (het bruiloftsfeest) gaat gemis vooraf. De grote vraag is dan: hoe ga jij om met tegenslag?“

In oude verhalen het eigen leven herkennen
Jos vertelt hoe hij als kind graag dienstbaar was. Als zijn vader thuiskwam ging hij samen met zijn moeder naar de keuken om een borreltje in te schenken voor zijn vader, hapjes te maken en de tafel te dekken voor het eten. Hij kiest later steeds voor een ‘dienend’ beroep. Gastheer zijn, is de rode draad in zijn leven. Een keuze vanuit zijn hart. Zijn loopbaanpad gaat via de hotelschool naar een studie theologie. Eerst is hij werkzaam in de landelijke kerk, later als predikant. Jos is ook nog theaterdirecteur geweest en nu, naast interim-predikant, vooral theoloog/verhalenverteller.

Jos vertelt: “Ik wil mensen niet bekeren, ik wil hun ontdooien, mensen weer op de rit helpen, een brug slaan. In de oude verhalen kunnen mensen hun eigen leven herkennen.” Jos gelooft in God als scheppingskracht, als geest, die werkzaam is in mensen, in gebeurtenissen, in de natuur. “En,” zegt hij, “oproepbaar bij het doorvertellen van de oerverhalen. ”
Ik denk dat het hem goed lukt om in een tijd van religieus verval, de verbinding te maken met het joods-christelijk erfgoed voor ons hedendaagse mensen. Hij is in staat de brug te slaan, betekenis te geven.

Via ‘de woestijn’ naar ‘het beloofde land’ 
Ik vraag hem wat verhalen kunnen betekenen voor mensen in hun werk.
Jos legt uit: “Je bent meer dan je werk. In de huidige tijd waarin mensen vasthouden aan de zekerheden van hun werk wil ik ze oproepen om eerlijk en oprecht te zijn.”
Jos vertelt zijn verhalen in organisaties en merkt dat er in veel organisaties een cultuur van zwijgen is. “Door het gesprek aan te gaan met collegae kun je dit doorbreken. Pas dan kom je weer in een positieve flow. Door de economische crisis zijn veel mensen bang geworden, ze durven niet. En toch zul je via het ‘angstland door de woestijn’ moeten gaan om in het ‘beloofde land’ terecht te komen. In de bijbel staat Egypte voor het angstland, de woestijn voor opbouw en kiezen voor risico, en dat proces kost tijd. Veertig dagen heeft de profeet Elia ervoor nodig gehad. Tot bestemming kost tijd, niet terugverlangen naar de vleespot”

Door dit voorbeeld realiseer ik me dat je altijd door het stof moet om het beloofde land te bereiken. Daarvoor is het nodig je angst te onderzoeken en moedig te zijn. Dit is meteen de illustratie van wat een verhaal kan betekenen in je leven en loopbaan. Ik reflecteer en verbind het verhaal met mijn eigen levensvragen en thema’s in mijn werk. Een metafoor in een verhaal zoals een dorre woestijn raakt een diepere laag.

Ik dank Jos voor het interview, denk dat ik zelfs nog een zegen van hem krijg. Ik stap de regen weer in en zie al snel een tweet voor ogen “gesprek over betekenis van verhalen voor het vinden van je talenten en je bestemming”


Petra Muns is loopbaanprofessional en registercoach, aangesloten bij het NOLOC en is intern loopbaancoach bij het RIVM. Haar eigen bedrijf heet Tulp Talent.
Ze volgt de leergang tot Chief Storyteller.